38th parallel north

Zaterdag morgen was het zo ver........Op de vroege morgen de meest zwaarbewapende grens ter wereld over gestoken. Ja, inderdaad, Noord Korea!

Vrijdagavond om klokslag 23 uur plaatselijke tijd met een grote touringcar vertrokken tezamen met de plaatselijke wandelclub AhToSan, wat een afkorting is van een woord wat ik me niet meer kan herinneren. Op naar KumGangSan, een van de meest bijzondere bergen van de Koreaanse peninsula, maar wel in Noord Korea dus.

Dat was me een avontuur wel zeg…..Dan besef je pas echt wat vrijheid is, want vrijheid is wel het laatste wat je hebt, in het laatste communistische bolwerk ter wereld. Geen kranten, geen boeken, geen Lonely Planet, geen telefoon en ook fotocamera’s met te sterke lenzen, die worden hier niet getolereerd. Al deze zaken zijn aan een absoluut verbod onderworpenen en kan je bij de Zuid Koreaanse grens achter laten.

Eerst door de Zuid Koreaanse douane en dan op weg naar de DMZ (Demilitarized Zone, ofwel gedemilitariseerde zone), deze grensstrook is ongeveer 4 kilometer breed en splitst de beide Korea’s in tweeën. GEEN FOTO’s hier, want als ze je betrappen ben je je camera kwijt, en de kans dat ze je betrappen is dus wel degelijk aanwezig. Overal militairen en overal ogen die je in de gaten houden (Big Brother is Watching You!), je hoeft maar iets te doen wat verboden is en je bent erbij.

Zaterdag een prachtige, doch zware,wandel tocht gemaakt dwars door de bergen op naar de top. Het was werkelijk waar adembenemend en zeker een van de mooiste en bijzonderste bergen die ik ooit heb gezien. We hadden echt geluk, het was prachtig weer en het voelde haast zomers aan.

Een verschil van dag en nacht was de tocht die we de dag erop maakten. Wederom in het zelfde berggebied, maar nu regende het. Algauw kwamen we boven de grens waar de temperaturen van + in – veranderde, wat dus ook z’n effect op de regen had….. inderdaad sneeuw. Vanuit de lente dus in de winter terecht gekomen. Het was PRACHTIG! Ondanks de sneeuw die ons het vergezicht ontnam was deze witte wereld een totaal andere, doch aangename ervaring.

Zaterdag avond met z’n allen gezellig een borrel gedronken nadat we genoten hadden van een spectaculaire Acrobat-show. Het is misschien wat wrang, maar Noord geeft de toeristen het idee dat heel Noord Korea ‘n sprookjes land is waar iedereen naar toe zou moeten komen en waar iedereen gelukkig is, terwijl er 10 kilometer verderop (of nog minder) mensen weinig tot niets te eten hebben. Het gevoel van een communistisch land krijg je al mee als je na de DMZ te maken krijgt met de Noord Koreaanse douane. Grote luidsprekers draaien propaganda liedjes die je van harte welkom heten in dit paradijselijke land, dat de realiteit anders is weten we allemaal. Waarom mag je anders geen telefoons, kranten en boeken meenemen???

De grote leider en de voormalig grote leider worden alom geprezen en op iedere berghoek zijn wel monumentjes te vinden, of zijn Koreaanse letters in de bergwanden gekerfd. Na één vertaling weet je gelijk de betekenis van al deze letters, het is een en al lofprijs en aanbidding voor de ‘grote’ leiders…..

Ondanks het feit dat je niet met de Noord Koreaanse bevolking mag praten of op de foto mag nemen heb ik toch nog kans gezien een paar illegale kiekjes te nemen (de foto van de militairen hier op m’n blog heb ik overigens van wikipedia, want zo dichtbij had ik het lef niet om foto’s te nemen).

Kortom, een bijzondere ervaring om enerzijds te genieten van de prachtige wunderschöne natuur en anderzijds te verblijven in een land waar mensen dood gaan van de honger, geen godsdienstvrijheid is en waar mensen niets mogen doen zonder toestemming van de staat, een land zonder internet, doch met onderdrukking.

Vol met dubbele gevoelens dus terug gekeerd naar Daejeon……tja dan ga je ‘vrijheid’ waarderen, wat eens zo normaal leek te zijn is dus toch echt een zegening…..